Een lesje geschiedenis: GPS

gps_navstar_iia_iir_iif_constellation_lg

Het kleine wonderkastje heeft de fun-factor van het motorrijden naar een hoger niveau gebracht. In 1975 begonnen de Amerikanen met het ontwikkelen van GPS, wat staat voor Global Positioning System, voor het Amerikaanse leger. De Amerikanen hadden er toen een militair doel mee, namelijk het bepalen van de positie van legeronderdelen en het automatisch laten vliegen van geleide raketten. Een doel dat nu ook nog steeds met GPS wordt bereikt overigens. Nadat begin jaren ’90 alle 24 satellieten in hun baan om de aarde waren gebracht, kon met een GPS-ontvanger de positie op aarde tot op enkele meters nauwkeurig worden bepaald.

Met gps werd het voor het eerst mogelijk om vrijwel overal continu te kunnen navigeren. Het incident met het Koreaanse lijnvliegtuig Air-vlucht 007 in 1983, waarbij een Amerikaans senator omkwam, zorgde ervoor dat president Ronald Reagan GPS vrijgaf voor civiel gebruik. Overigens was het Russische systeem GLONASS (ГЛОНАСС: Глобальная навигационная спутниковая система), acronym voor “Globalnaya navigatsionnaya sputnikovaya sistema” or “Global Navigation Satellite System”, eerder in gebruik, maar nog steeds niet vrijgegeven voor civiel gebruik.

Die nauwkeurigheid was leuk voor de Amerikanen, maar ze wilden niet dat anderen daar gebruik van konden maken. En om die reden introduceerden ze een kunstmatig foutsignaal, Selective Availability, dat de nauwkeurigheid voor de rest van de wereld versleuteld.

Kunnen we Gps vertrouwen? In principe wel, maar we moeten wel in gedachten houden dat het GPS systeem een Amerikaans systeem is, wat door de Amerikanen gecontroleerd wordt. Zo zou het Amerikaanse leger Selective Availability weer in kunnen schakelen, wat echter niet waarschijnlijk is.

208966_276_1216126763177-giove-b

De Europese Gemeenschap is druk bezig met een eigen GPS systeem, genaamd “Galileo”, wat puur voor commerciële doeleinden bedoeld is. Galileo gaat een systeem gebruiken waar gratis positiebepaling mogelijk is met een mogelijke nauwkeurigheid van 20cm en grotere betrouwbaarheid. De invoering van Galileo zou dus de afhankelijkheid van het systeem uit de VS kunnen opheffen.

Waar we als GPS gebruikers wel rekening mee moeten houden is de omgeving waarin we een GPS ontvanger gebruiken. Er is voor navigatie een groot verschil tussen het gebruik in het open veld en gebruik tussen bebouwing. In het laatste geval kan het best zo zijn dat het navigatiesysteem ons linksaf laat slaan een doodlopende straat in, gewoon omdat de GPS ontvanger “denkt” dat we al 50 meter verder zijn ter hoogte van de volgende doorgaande weg.

Verder staat en valt het systeem met de nauwkeurigheid van het opgetekende wegennet. Hier in Nederland zien we bij regelmaat voertuigen rijden die er voor zorgen dat dit nauwkeurig gebeurd. Uit eigen ervaring weet ik dat dit in het voormalige Oostblok niet het geval is. Het is niet grappig om te zien dat je volgens je GPS ergens midden in het bos rijd en langzaam maar zeker de door jou ingeplande route links of rechts uit je beeldscherm ziet verdwijnen, met op de achtergrond die irritante boodschap “Ga terug naar de route, ga terug naar de route…..”. Als de plaatselijke bevolking dan ook nog de verkeersborden heeft verkocht als oud ijzer is het zoekplaatje compleet.

Op grotere tochten wil je ook niet afhankelijk zijn van iets met zulke gevoelig elektronica en daardoor je vakantie in het water zien vallen.

Mijn advies: maak gebruik van de veiligheid (niet constant op een kaart kijken, maar luisteren naar een stem) en geniet van het gemak van de GPS, maar neem een kaart mee in je tanktas als back-up en het voor het overzicht.

Kijk ook eens naar

Geef een reactie